Brief aan mijn dochter.

Lieve, kleine meid

Ik kan naar je kijken en het gevoel hebben dat de tijd rond me even stilstaat. Ik zie je opgroeien, ik zie je ontdekken en ik zie je vooral ontwikkelen. Ik zie soms echt de radars in je hoofd draaien, tot plots het licht bij je gaat branden.
Je bent nieuwsgierig, je bent geïnteresseerd en ja, soms is dat wel eens vermoeiend en vervelend. Maar keer op keer ben ik blij en trots dat je zoveel interesse toont voor de dingen om je heen.

Ik zie je opgroeien. Van kwetsbare baby tot soms ietwat overmoedige, maar toch timide en onzekere kleuter. Ik zie hoe onverschrokken en zonder vrees voor de wereld jij nu nog in het leven staat. Uit het diepste van mijn hart hoop ik ook dat je die onverschrokkenheid en vreesloze houding nog heel lang mag aanhouden.
Weet dat hoe geruster jij door het leven kan gaan, ik dubbel zo hard ongerust zal zijn. Ik neem je ongerustheid met heel veel plezier vele jaren van je over.

Want lieve meid, ik moet eerlijk met je zijn. De wereld is niet zo mooi en rooskleurig zoals jij ze nu ziet.

Je hoort donder en ziet bliksem en denkt niet zoals ik dat die bliksem wel eens zou kunnen inslaan.
Jij beklimt – voor jouw gestalte toch – bergen als je speelt, maar denkt niet zoals ik dat je lelijk kan vallen en de pret dan over is.
Jij loopt op de trap zonder je vast te houden – want ‘ik ben wel al groot hé mama’, maar denkt niet zoals ik dat je ook daar weer lelijk kan vallen.
Jij loopt soms zonder kijken dwars over een parking of straat heen, maar denkt niet zoals ik dat een autobestuurder die jou niet gezien heeft, je zomaar kan aanrijden.
Jij ziet iedereen als je beste vriend of vriendin en zou zwaaien en een babbeltje slaan met iedereen die je tegenkomt, maar denkt niet zoals ik dat niet iedereen wel even goeie bedoelingen heeft.
Jij loopt soms van ons weg in de winkel om ons te plagen, maar denkt niet zoals ik dat je plots effectief weg kan zijn.

De waarheid is lieve meid, dat er mensen rondlopen die geen goede bedoelingen hebben.
Mensen waarvan ik niet begrijp dat ze kinderen of jonge mensen kunnen pijn doen.
Ik wou dat ik je voor alles in deze wereld zou kunnen behoeden. Ik wou dat ik je kon beschermen waar je ook gaat en waar je ook bent. Maar ik weet ook dat dat niet kan. Ik ben me ervan bewust dat jij het best zal openbloeien als ik naast je sta en soms eens toekijk langs de zijlijn.

Ik zal als je een tiener bent tot vervelens toe vragen om me te laten weten als je ergens veilig bent aangekomen. Ik zal als je uitgaat geen oog dicht doen tot ik weet dat je veilig thuis bent. Ik zal ongerust zijn, ieder moment dat jij alleen op de baan bent.

Ik begreep het nooit goed toen jouw mamie diezelfde ongerustheid had toen ik voor het eerst alleen ging winkelen in Brugge. Ik kreeg vaak berichtjes of telefoontjes om te luisteren of ik nog oké was. En ja, dat irriteerde me mateloos, maar weet je, ik begrijp het nu. Ik begrijp haar angsten en haar bezorgdheid. Ik weet dat jij diezelfde irritaties zal hebben, maar ik berust me in het feit dat jij me ook zal begrijpen als jij ouder bent.

Ik wil dat je weet lieve meid, hoe oud je ook wordt, dat ik altijd een beetje over je zal waken. Ik zal, zolang ik leef, dubbel ongerust zijn voor ons twee. Want ik wil dat jij zo onbezorgd mogelijk door het leven kan gaan, hoe zwart ze soms ook is.

Oh en lieve meid, zoals je vanavond voor je slapen ging zo lief zei: ‘ik hou van jou mama’.
Met elk vezel in mijn lijf, ik hou zo ontzettend veel van jou.

Liefs,
Mama x

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.